dieta

Od połowy listopada jestem na diecie.

Teraz zaczyna być mi nieco ciężko,

Ale warto.

Tylu komplementów co w zeszłym tygodniu,

 to chyba przez pare lat nie usłyszałam.

Miło tak jest iść po 2 tygodniach nieobecności w pracy, 

By każdy ochy i achy nad Twoim wyglądem mówił.

To mobilizuje i pomaga przetrwać chwile zwątpienia.

A najbardziej mobilizują za duże spodnie.

Już praktycznie 2 pary spodni powinnam wyrzucić.

Dobrze, że mam jeszcze 2 które były obcisłe.

A teraz są akurat.

Uprzedzam pytanie.

Ile schudłam.

Zbliżam się do 2 cyfrowego wyniku.

p.s. zdjęcie nie w temacie, ale co tam ;-)

dieta

Brat namawiał mnie na dietę już jakiś czas.

A trzeba przyznać, że przyda mi się.

Kilogramów do zgubienia dużo.

Po 3 miesiącach myślenia nad tym.

Gdzie pierwsze słowa brzmiały  - "nie ma mowy, nie nadaję się na diety"

Ostatecznie poszłam do pani dietetyk.

Pomierzyła, zważyła, wypytała co lubię czego nie.

Przygotowała mi menu.

Rozpiskę dostałam  na każdy dzień.

Ustaliłyśmy 5 posiłków.

Mija miesiąc i powiem szczerze, że nie ważę się, nie mierzę,

Ale na moje oko jest mnie tyci mniej.

A najważniejsze, że nie chodzę głodna.

Nie podjadam.

Nie jem słodyczy - zupełnie ich mi nie brakuje.

Za to mam bardziej wymyślne dania.

Więcej składników, więcej przypraw.

Ogólnie więcej urozmaicenia.

Jedynym minusem to regularne zakupy (z tym u mnie problem)

 plus czas rano spędzony w kuchni.

Rodzicielce na szczęście obiady smakują.

Co oczywiście cieszy ;-)

p.s. trzymajcie kciuki za moją determinację i systematyczność